Pay day í dag!! Jibbíjei! Miðvikudagur handan við hornið og ég er bara fíííííín. Átti stórskemmtilega helgi, sem leið frá A-Ö í ógnarlega góðum félagsskap. Var í borg óttans á föstudagskvöld, en í Vaðnesi á laugardagskvöld, prýðilegt hreint. Keyrði reyndar tvisvar framhjá Vaðnesi á leið minni þangað, og endaði síðan á að sprengja fremra dekkið hægra megin á Silfrinu. Þurfti því að keyra á löturhægt á aumingjanum (sem allir bíleigendur vita víst hvað er) í bæinn, og uppskar nafnbótina 'vinsælasti ökumaður helgarinnar á suðurlandi'! Jeij.

1.des á morgun, og líklega þarf dísan að fara að fjárfesta í einhverju jólaglingri til að jóla upp í Selinu Hæða. Talsverður þrýstingur frá konunum í vinnunni að föndra aðventukrans. Föndra jólakort. Helst bara föndra útí eitt. Nú, ég skil ekki föndur. Mér finnst m.a.s orðið föndur alveg massa furðulegt. Ég ætla bara í IKEA og kaupa einhvern svona jólaskrautspakka, all in one, christmas-survival kit.

Jæja, ætla að finna mér eitthvað til dundurs, ekki föndurs, jafnvel glugga í Da Vinci, sem vill ekki klárast. Yfir og út.

Alltaf að læra eitthvað nýtt. Á leiðinni í vinnunni, í slydduruglinu sem gladdi mig í gærmorgun, ákvað Silfrið að beila á mér. Á ögurstundu dóu rúðuþurrkurnar. Að eitthvað svona hendi á 70 km hraða í slyddu er ekki alveg málið fyrir mig. Að eitthvað svona hendi stúlku sem er langt frá því að vera nálægt því að vera fróð um bíla er heldur ekki alveg málið.
Nú, ég mæti með vandamálið í vinnuna, og legg það á borðið. Dómurinn telur að mótorinn sé líklega farinn og það muni kosta mig skildinginn. Birtast þá ekki eins og riddarar á hvítum hestum, þeir Knoll og Tott, a.k.a. Þorgeir og Magnús. Berjast í tveimur atrennum í slagviðrinu að Silfrinu og opna fyrir mér leyndardóma 'öryggisboxins'. Allt saman spánýtt fyrir mér. Þá var rýnt í lítið 'kort' sem sagði okkur að öryggi nr. 50 af gerð 15 (15.7) væri rúðuþurrkuöryggið, og viti menn, í ljós kom að það var farið.
Heldur brött, labbaði ég mér síðan inná bensínstöð og bað um eitt öryggi af gerð 15 takk. Og ók blístrandi kát í burtu með rúðuþurrkurnar á fluginu.

Föstudagur í húsi, og dísunni er létt. Bjarmi helgarinnar felst í frumsýningu á Bridget Jones. Jibbí.

Vek athygli á nýjum linki á þau Gunnar og Ingibjörgu, en þau eru bæði tvö stórskemmtileg og miklir snillingar!!

Tíðindalaust af vígstöðvunum en gott samt. Fór á opnun mjög steiktrar listasýningar um helgina, sem ég skildi nákvæmlega ekkert í. Mjög spes, var engu að síður öll af vilja gerð framan af til að verða fyrir áhrifum. Hmmm.
Góður matur og hálfhollenskur djazz bjargaði hinsvegar kvöldinu. Á laugardaginn hélt hún Lína mín uppá 26 ára ammlið sitt og þar var glatt á hjalla. Skálað í bleiku freyðivíni og bitið í jarðarber með. Ekki skemmdi að Sex in the City rúllaði mute á skjánum og hrifsaði til sín augu manns á réttum augnablikum. Stemmning. Tók síðan skransið á Vegamótum ásamt stuðskvísunum Ástu Sól, Ingunni og Fannz. Jæja, ég er svöng og ætla að seðja hungrið með svefninum einum. Yfir og út.

Síðan var ég að frétta af einhverri brjálaðri líffræðiráðstefnu um helgina, en fékk þær fregnir einhvern veginn alla leið að norðan, frá Hólum. Hvað er, mínir ágætu líffræðinirðir, í gangi?

Held ég sé að jafna mig á netfíkninni. Sem er gott. Nema hvað að bloggið mitt líður fyrir. Ég verð líklega að byrja á því að segja hvað Bostonferðin var brjálæðislega skemmtileg. Annars gerði hann Guðfinnur ferðafélagi minn svo rækilega grein fyrir förinni í nokkrum þáttum (Guffi goes to Boston-part I-V) á blogginu sínu, en við vorum vel samstíga, svo þar er ferðalagið rakið í lengra máli. Ég læt stikkorðalistann gossa: Fínt flugvélahvítvín, Guffi í gír a.k.a. Denny Crane, Andri Laxness a.k.a milljarðamaðurinn, Baldvin víðförli a.k.a. Harald hval maður, Boston, Cambridge, djúkbox, Enourmous Room, reykingababb, búðaráp, Boss-geðveiki, Victory Parade, Red Sox sigur, ljótur matur, góðar pizzur, Jón Steins a.k.a kokteilamaðurinn, Halloween, Roxy, ber Óli Örn, týndur Óli Örn, New Hampshire, kosningafundur með Kerry, oh Johnnies, kosningar, Beacon Hill, Copley Square, Black Eyed Pea, Sheryl Crow, Jon Bon Jovi, Carol King, úldnir skór Guðfinns, Kennedy safnið, Listasafnið, Prudential tower, Boston Celtics, Harvard, Baldvin og Harald hval humar.....og svo mætti lengi telja. Gleymum þó ekki rúsínunni í pylsuendanum, sem var lítil subbuleg búlla þar sem við lentum í flottasta djazzfönk-djammsessioni ever. Ég mun aldrei gleyma þessu seinasta kveldi á Wally´s Café. Endalaust góður túr.